Adnan, S., D, Hay, & S, Chris. 2018. The Influence of Culture and Corporate Governance on Corporate Social Responsibility Disclosure: A Cross Country Analysis. Journal of Cleaner Production, 198: 820-832.
اکبری، محسن؛ قاسمی شمس، معصومه؛ هوشمند، فاطمه. (1395)، بررسی تاثیر اعتمادبه نفس بیش از حد مدیران بر مسئولیت اجتماعی (مورد مطالعه: شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران)، پژوهش نامه مدیریت تحول، شماره 15، صص42-23.
Akin, A., & I, Yilmaz. 2016. Drivers of Corporate Social Responsibility Disclosures: Evidence from Turkish Banking Sector. Procedia Economics and Finance, 38: 2-7.
برزگری خانقاه؛ جمال و جعفری تراجی، قاسم. (1395). بررسی نقش ویژگیهای شرکت و حاکمیت شرکتی در مشروعیت سازمانی، پژوهشهای حسابداری مالی، دوره 8، شماره 3، صص 120-101.
Al-Shaer, H., & M, Zaman. 2016. Board Gender Diversity and Sustainability Reporting Quality. Journal of Contemporary Accounting & Economics, 12 (3): 210-222.
تقیلو، علیاکبر؛ سلطانی، ناصر، آفتاب، احمد. (1395)، پیشرانهای توسعه روستاهای ایران، برنامهریزی و آمایش فضا، دوره 20 شماره 4، صص ۱-۲۸.
Ali, W., J, Frynas, & M, Zeeshan. 2017. Determinants of Corporate Social Responsibility (CSR) Disclosure in Developed and Developing Countries: A Literature Review. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 24 (4): 273-294.
جنانی، محمدحسن و حیدری، محمد. (1390)، امکان سنجی پیاده سازی گزارشگری زیست محیطی در ایران، مجله حسابداری مدیریت، دوره 4، شماره 9، صص 84-69.
Aman, Z., & I, Sharifah. 2017. The Determinants of Corporate Sustainability Reporting: Malaysian Evidence, The 4th International Conference on Management and Muamalah, (ICoMM 2017) e-ISBN: 978-967-2122-15-9.
خوزین، علی؛ طالب نیا، قدرت اله؛ گرکز، منصور؛ بنی مهد، بهمن. (1397)، بررسی اثر ساختار مالکیت بر توسعه سطح گزارشگری پایداری، مجله حسابداری مدیریت، دوره 11، شماره 36، صص 13-1.
Cao, F., S, Peng, & Y, Kangtao. 2019. Multiple large Shareholders and Corporate Social Responsibility Reporting. Emerging Markets Review, 38: 287-309.
دارابی، رویا و اکبری، مریم. (1394)، بررسی عوامل مؤثر بر اجرای حسابداری محیط زیست، پژوهشنامه اقتصاد و کسب و کار، دوره 6، شماره 10، صص 84-71.
Chen, W., G, Zhou, & Z, Xindong. 2019. CEO Tenure and Corporate Social Responsibility Performance. Journal of Business Research, 95: 292-302.
رشید ارده، حبیب اله و خزایی، سعید. (1395)، تحلیل کلان روندهای مؤثر بر آیندۀ بازار صنعت بانکداری با رویکرد تحلیل ساختاری، تحلیل تأثیر متقابل (بر گذر)، تحقیقات بازاریابی نوین، دوره6، شماره 3، صص 57-86.
De Villiers, C. & Maroun, W. 2018. The Future of Sustainability Accounting and Integrated Reporting, In De Villiers, C & Maroun, W. (Eds.) Sustainability accounting and integrated reporting, Routledge: Abingdon, UK.
رضائی پیته نوئی، یاسر و صفری گرایلی، مهدی. (1398)، عضویت در گروههای تجاری و گزارشگری پایداری شرکت، مجله علمی پژوهشی دانش حسابداری، دوره 10، شماره 3، صص 169-197.
Deegan, C., & B, Gordon. 2012. A Study of the Environmental Disclosure Practices of Australian Corporations. Accounting and Business Research, 26 (3): 187-199.
زالی، نادر (1388). آینده نگاری توسعه منطقه ای با رویکرد برنامه ریزی سناریو مبنا(نمونه موردی : استان آذربایجان شرقی)، رساله دکتری، دانشگاه تبریز.
Dienes, D., R, Sassen, & J, Fischer. 2016. What are the Drivers of Sustainability Reporting? A Systematic Review. Sustainability Accounting, Management and Policy Journal, 7 (2): 154-189.
زالی، نادر. (1390). آیندهنگاری راهبردی و سیاستگذاری منطقهای با رویکرد سناریونویسی. فصلنامه مطالعات راهبردی, دوره 14، شماره 54، صص 33-54.
Dyduch, J., & J, Krasodomska. 2017. Determinants of Corporate Social Responsibility Disclosure: An Empirical Study of Polish Listed Companies. Econ Papers, 9 (11): 1-24.
شفیعی، حسین؛ خدامی پور، احمد؛ دستگیر، محسن. (1396)، تأثیر شاخصهای کلان اقتصادی بر مسئولیتپذیری اجتماعی شرکتها، فصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی، شماره10، صص 173-155.
Fifka, M. 2011. Corporate Responsibility Reporting and its Determinants in Comparative Perspective – a Review of the Empirical Literature and a Meta‐analysis. Business Strategy and the Environment, 22 (1): 1-35.
صنوبر، ناصر و حیدریان، بهنام. (1391)، شناسایی و اولویتبندی عوامل موثر بر مسئولیتپذیری اجتماعی شرکتها در ایران، جامعه شناسی اقتصادی و توسعه، دوره 1، شماره 1، صص 89-71.
Habek, P., & R, Wolniak. 2015. Factors Influencing the Development of CSR Reporting Practices: Experts’ versus Preparers’ Points of View. Inzinerine Ekonomika-Engineering Economics, 26 (5): 560–570.
طالب نیا، قدرت الله؛ رجب دری، حسین؛ خانی ذلان، امیر رضا. (1397)، بررسی عوامل مؤثر بر مسئولیتپذیری اجتماعی شرکتها از دیدگاه اسلامی، فصلنامه علمی-پژوهشی مدیریت اسلامی، دوره 26، شماره 2، صص 211-183.
Hahn, R., & M, Kuhnen. 2013. Determinants of Sustainability Reporting: a Review of Results, Trends, Theory and Opportunities in an Expanding Field of Research. Journal of Cleaner Production, 59: 5-21.
عالمشاه، سیدامین. (1393)، بررسی عوامل مؤثر در اتخاذ روشهای حسابداری مدیریت زیست محیطی(EMA)، مجله حسابداری مدیریت، دوره 7، شماره 22، صص 108-89.
Hang, Ph. 2017. Factors Affecting Corporate Social Responsibility (CSR): A Case of Commercial Banks in Ho Chi Minh City. Auditing and Finance Research, 5 (4): 43-53.
عبدالهزاده، حسن و امین، وحید. (1399)، تاثیر نظریه رفتار برنامه ریزی شده، تعهد اخلاقی و ادراک ریسک بر تمایل به حسابداری و گزارشگری پایداری شرکتی، فصلنامه حسابداری ارزشی و رفتاری، دوره ۵، شماره ۹، مقالات آماده انتشار.
Jensen, C., & N, Berg. 2011. Determinants of Traditional Sustainability Reporting Versus Integrated Reporting. An Institutionalist Approach. Business Strategy and the Environment, 21 (5): 299-316.
فخاری، حسین؛ ملکیان، اسفندیار؛ جفایی رهنی منیر. (1396)، تبیین و رتبه بندی مولفه ها و شاخص های گزارشگری زیست محیطی، اجتماعی و راهبری شرکتی به روش تحلیل سلسله مراتبی در شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار، فصلنامه حسابداری ارزشی و رفتاری، دوره ۲، شماره ۴، صص۱۵۳-۱۸۷.
Kim, H., T, Kim, Y, Kim, & K, Park. 2019. Do long-term Institutional Investors Promote Corporate Social Responsibility Activities?, Journal of Banking & Finance, 101: 256-269.
فیاضی آزاد، علی؛ رحمتی، محمدحسین؛ خنیفر، حسین. (1396)، طراحی مدل عوامل مؤثر بر مسئولیت اجتماعی شرکت ملی نفت ایران، مجله مدیریت سرمایه اجتماعی، دوره 2، شماره 4، صص 197-181.
Kuzey, C., & A, Uyar. 2017. Determinants of Sustainability Reporting and its Impact on Firm Value: Evidence from the Emerging Market of Turkey. Journal of Cleaner Production, 143: 27–39.
قادرزاده، سیدکریم؛ کردستانی، غلامرضا، حقیقت، حمید. (1396)، شناسایی و رتبهبندی عوامل مؤثر بر سطح افشای مسئولیت اجتماعی شرکتها با رویکرد دادهکاوی، پژوهش های کاربردی در گزارشگری مالی، شماره 6، صص 46-7.
Kwakye, T., E, Welbeck, Y, Owusu, & K, Anokye. 2018. Determinants of Intention to Engage in Sustainability Accounting & Reporting (SAR): The Perspective of Professional Accountants. International Journal of Corporate Social Responsibility: CSR, Sustainabilitiy, Ethics and Governance, 3 (11): 1-13.
کاشانی پور، محمد؛ جندقی، غلامرضا، رحمانی، محمد. (1397)، بررسی رابطه بین کیفیت گزارشگری مالی با افشا اطلاعات پایداری شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، پژوهشهای تجربی حسابداری، دوره 8، شماره 1، صص 31-11.
Kılıç, M., & C, Kuzey. 2017. Factors Influencing Sustainability Reporting: Evidence from Turkey. Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=3098812.
محمدی، جمال و خوزین، علی. (1396)، چارچوب نظری گزارشگری پایداری، فصلنامه مطالعات مدیریت و حسابداری، دوره 3، شماره 3، صص 377-365.
Laskar, N. 2019. Does Sustainability Reporting Enhance Firms Profitability? A Study on Select Companies from India and South Korea. Indian Journal of Corporate Governance, 12 (1): 2-20.
مرادزاده فرد، مهدی و احمدزاده، حمید. (1385)، گزارشگری پایداری شرکت ها، مجله حسابدار، شماره 177، صص 25-17.
Li, N., A, Toppinen, A, Tuppura, & K, Puumalainen. 2011. Determinants of Sustainability Disclosure in the Global Forest Industry. EJBO Electronic Journal of Business Ethics and Organization Studies, 16 (1): 33-40.
معصومی، سید رسول؛ صالح نژاد، سید حسن؛ ذبیحی زرین کلایی، علی. (1397)، شناسایی متغیرهای مؤثر بر میزان گزارشگری پایداری شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، دانش حسابرسی، دوره ۱۸، شماره ۷۰، صص 221-195.
Moon, J. 2004. Government as a Driver of Corporate Social Responsibility. ICCSR Research, 20: 1-27.
ملکیان، اسفندیار؛ سلمانی، رسول؛ شهسواری، معصومه. (1394)، مطالعه رابطه بین مالکیت دولتی و نهادی با مسئولیت پذیری اجتماعی شرکتها، فصلنامه دانش سرمایه گذاری، شماره 17، صص74-55.
Olthuis, B, & K, Oever. 2020. The board of directors and CSR: How does ideological diversity on the board impact CSR?. Journal of Cleaner Production, 251, 1-10.
وکیلی فرد، حمیدرضا و حسین پور، فاطمه. (1396)، بررسی اثر شدت نگرش مذهبی حسابداران بر مسئولیت پذیری اجتماعی شرکت، فصلنامه حسابداری ارزشی و رفتاری، دوره ۲، شماره ۳، صص 214-185.
Park, B., & A, Cave. 2018. Corporate Social Responsibility in International Joint Ventures: Empirical Examinations in South Korea. International Business Review, 27 (6): 1213-1228.
Peters, G., & R, Andrea. 2015. The Association between Sustainability Governance Characteristics and the Assurance of Corporate Sustainability Reports. A Journal of Practice & Theory, 34 (1): 163-198.
Ranjani, M. 2014. Key Drivers of Sustainability Reporting (a Study in Indian Perspective). Management & Change, 18 (1): 73-90.
Rezaee, Z. 2016. Business sustainability research: A theoretical and integrated perspective. Journal of Accounting Literature, 36, 48-64.
Rezaee, Z., M, Alipour., O, Faraji., N, Jamshidi, & M, Ghanbarim. 2020. Environmental Disclosure Quality and Risk-Taking: Moderating Effect of Corporate Governance, Sustainability Accounting, Management and Policy Journal, Article in Press , Forthcomming 2020.
Robinson, R., I, Vodovoz., K, Sullivan., & J, Burns. 2019. Sustainability disclosure goes mainstream, Deloitte Heads Up newsletters, 26(21): 1- 8.
Rosati, F., & L, Faria, L. 2019. Addressing the SDGs in Sustainability Reports: The Relationship with Institutional Factors. Journal of Cleaner Production, 215: 1312-1326.
Sanchez, I., S, Fernandez, & M, Ferrero. 2019. Female Directors and Dmpression Management in Sustainability Reporting. International Business Review, 28 (2): 359-374.
Selvanathan, P. 2012. Identifying the Key Determinants of Effective Corporate Sustainability Reporting by Malaysian government-linked Companies. DBA thesis, Southern Cross University, Lismore, NSW.
Shi, G., J, Sun, L, Zhang, & Y, Jin. 2017. Corporate Social Responsibility and Geographic Dispersion. Journal of Accounting and Public Policy, 36 (6): 417-428.
Toni, A., A, Heidi, & T, Anu. 2012. Towards Long-term Foresight for Transport: Envisioning the Finnish Transport System in 2100. Journal of Foresight, 14 (3): 191–206.
Valiente, J., G, Concepcion, & S, Manuel. 2017. Corporate Social Responsibility Drivers and Barriers According to Managers’ Perception; Evidence from Spanish Firms. Sustainability, MDPI, Open Access Journal, 9 (10): 1-24.
Visscher, D. 2016. Determinants of External Assurance of Sustainability Reporting: A European Analysis, Master Accounting and Control thesis, Radboud University Nijmegen.
Wuttichindanon, S. 2017. Corporate Social Responsibility Disclosure Choices of Report and its Determinants: Empirical Evidence from Firms Listed on the Stock Exchange of Thailand. Kasetsart Journal of Social Sciences, 38 (2): 156-169.
Yanez, S., A, Uruburu, A, Moreno, & J, Lumbreras. 2019. The sustainability report as an essential tool for the holistic and strategic vision of higher education institutions. Journal of Cleaner Production, 207, 57-66.
Value and Behavioral Accounting